Anam,anam kara günler doğuyor,
Siyah perdeleri olan kara günler,
Bebekler linç ediliyor,bedenler delik deşik,
Insanlık susmuş,coşuyor kuduz it,

Bir utanç sahnesi sergilendi,kahpe dünyada,
Bir bebek yine katl edildi,anasının karnında,
Bir gencin cesedi gömülüyor,törensiz yıkanmadan,
Insanlık susmuş,coşuyor kuduz it,

Yine kanlı bir sabaha daha gözlerini açıyor,bir ana,
Çeyiz sandığı el değmemiş,bir kız çocuğu veriyor toprağa,
Her dakka ateş düşer orda bir ocağa,
Insanlık susmuş,coşuyor kuduz it,

Yağmur gibi bomba yağıyor gökyüzünden,
Misket bombası patlıyor bir çocuğun bedeninde,
It sürüsü gene Müslüman katl etme derdinde,
Insanlık susmuş,coşuyor kuduz it,

Rüzgar bile mesci-di aksa’üzerinde hain eser,
Köpek elindeki kasaturayla,bir kadının kafasını keser,
Kurşuna diziyor çocukları,üçer,beşer,
Insanlık susmuş,coşuyor kuduz it,

Ağzındaki salyasından bile zehir akar,
Dünya donmuş yaptığına keyifle bakar,
Bu çark daha çok İslam evladını yakar,
Çünkü insanlık susmuş,coşuyor kuduz it,

Mehmet Kılıçel