YİNE ÖLÜM

Yokoluşumla geliyorum yanına
Usulca sokuluyorum yamacına
Sevmiştim biliyorsun, deli gibi hemde!
Ama bitti artık bir tanem
görüyorsun ki elimde değil.
Bana sorsaydılar eğer, başka bir ölüm isterdim,
ve asla yanında olmamayı.
Ölümden beter inan yanında can vermek.
Çok erken oldu bu gidiş.
Hani seninle dans edecektik
hani rüyalarımızı paylaşacaktık,
hani ‘’bu akşam ölürüm’’ü dinleyecektik!!
Nerde kaldı ‘’haniler’’ ne olur konuş!
Benden sonrası için sana huzur diliyorum.
Hep yazardım yazmasına da
inan istemezdim bu hüznü.
Satırlarımda kalacak zannederdim,
Hep saçma düşüncemin kağıtta ki
iz düşümü varsayardım….

Ne bilirdim böyle sonu!
Ne bilirdim ölümü!
Nerden geldi şu kahpe yokoluş!!

Hayır ölmek için çok erken
İstemiyorum, ne olur bırakma ellerimi……


Muhsin DEMİR
29 Şubat 2000