KARA TREN

Kara trenleri bilirmisin sevgilim?
Hani yük diye hep dert yüklenir.
Ben hazırım o trenlerle yola çıkmaya.
Tüm öfkemle, kederimle gidiyorum,
aşkımı kara toprağa kusacağım senden çok ıraklarda…….


Hiçbir istasyonda durmak yok
o ışıklı, yerleri mermer, insanların koşuşturduğu duraklara inmeden!
Nelerle karşılaşırım kim bilir;
Benim gibi azap çekenler,
Sabırsızlıkla yar elini bekleyenler.
Rayların etrafında oynayan üstü başı yırtık
sümüklü çocuklar….


Düşüncelerim değişmeyecek, ben gidiyorum karalara.
Belki içimdeki o iyileşmeyecek yaralar kanar,
Belki gözlerini anımsarım aniden!
Belki istemesem de hayalin canlanır baktığım duvarlarda.

Sana sözüm olsun,
parçalıyorum içimdeki seni,
gidiyorum.
Elveda…





Muhsin DEMİR
21 Mart 1998