Mavi bir Deniz’in karanlığındaydım
Korkan bendim halbuki
Fakat korkuldum sanki
Korktum...

Yıllar geçti zaman akarken
Arkama bakıyordum
Geride hiç yaşanmamak üzere üstü yapraklarla örtülmüş mavi anılar kalıyordu.

Mavi düşlerim vardı gökyüzü gibi
Deniz gibi,
ateşten sıçrayan mavimtırak alev
ve gözlerin gibi,
Örtüldü onların da üstü anıların ki gibi...
Korkmayın benden diyordum,
Korkmayın başıma bisey gelecek olsa,
kaçacak yerim bile yok diyordum,
Ama üstümdeki gözler cellat gibiydi!
Gözler demişken hiç bir çift göz bakamazdı seninki gibi....
Korkmayın diyordum!
ben ancak kelimelerin katili olurum,
cümleleri katlederim dıyordum,
Ama sesimi duyuramıyordum...
Bu hicran yüreğime ebedi bir dua olacak,
Ezeli bir dilek olup her gün sayıklayacak diyordum
Acizliğimi anlatamıyordum...