Verdiğim bir ateştir asla onulmaz acım
Bir gün kavuşacaksın dersem bilin ki yalan
Kimseler şifa bulmaz bulunmadı ilacım
Adıma kahrediyor sevip de hasret kalan

Nice insanlar çöktü nice saçlar ağardı
Temmuz ateşlerinde yüreğe kar yağardı
Efkâra mahkum olan şişeleri sağardı
Adıma kahrediyor sevip de hasret kalan

Çektirdiğim cefayı el bilir alem bilir
Beni Mecnuna sorun Leyla’da iyi bilir
Onlar kavuşsalardı çözülürdüm kim bilir?
Adıma kahrediyor sevip de hasret kalan

Vuslat diye birisi bazen kafamı bozar
Her ilk bahar inatla ben de varım der azar
Ben hazanı severim bahar gelse ne yazar
Adıma kahrediyor sevip de hasret kalan

Yok çiçekmiş böcekmiş bülbül severmiş gülü
Yari kara gözlüymüş yok saçları örgülü
Ben gardımı düşürmem yüreğim hep süngülü
Adıma kahrediyor sevip de hasret kalan

Sanırım tanıdınız evet işte o benim
Acılarla yoğrulmuş size yansıyan genim
Hicran diyorlar bana hayatı öğretenim
Adıma kahrediyor sevip de hasret kalan

Şiir ve Yorum Mehmet Fikret ÜNALAN