Gecenin bir vaktinde uyandım ismin hece hece dolanmış dudağıma
Kurumuş yaprakların çatır çatır çatladığında
Mecnunun çölunde Leyla
Çılgınlığı gibi figandı


Kuzey kutbu duygular arasında
Demlenirken seferber vuslata
Zakkum ağacının gölgesinde
Titreyen çiçekleri gök kubbesine
Aman dilercesine yalnızdı


Yıldız’ın ayaz ayaz göz kırparken tenha umutlara
Hayat koridorlarının kapısı kapanır
Olumlu falların evet deyişine

Çişe çişe kar yağıyor ey yar ısız sokaklarda yine
Hal hal olmuş tırmanıyor topuklarıma
Nazır hikaye peşinde koşturan
Dilek güvercinleri sükutta yaralandı
Kanadını bin çırpıyor kaderin gücüne
Aheste aheste çaresiz

Toprağın sarılışından sımsıkı acısını unutur
Yağmurla hamur olunca yüce Divan’a
Yönelirken yüreği

Mazinin geceleri yekün
Süveyda dan bakan hasret iklimine
On ikiyi gösterir ve
Yeni bir sayfa sökülür yüreğimden

Ah be sevdiğim şeb’ime mahım
Tan vaktinde güneş neden doğmaz ki
Sen yokken
Şevkatini yitirdi şu evren
Dondurdu beni

Üşüdüm , üşüdüm
Hapşursam şimdi !
- Çok yaşa ! Desen
-" Sen gel ömrüme ben çok yaşarım
Eğer gelmez isen ne bir dağı
Ne bir yılı aşarım inan"!
Der ahraz dilim
Sağır kalbine...

Ayse Kavak