bu şiiri
içimin mavisi de ölmesin diye
hususi getirdim kapınıza
şiirin katlindendir şairin katli
suya ağıtlar biriktirir avuçlarında

pasif direnişler biriktiriyorum ceplerimde
müptelası olduğum şiirlerden içince
geçmemek için kendimden
biraz anadolu yollarında konaklıyorum
demli bir çay tadında yudumluyorum sözleri


künyeme yazılmış bu yalnızlık
bu kahrolası kuru kalabalık
rüsva edilesi yalan sözler
öldürülesi yaşanmışlık


ne kaldı elimizde
bir yalnızlık türküsünden başka
bohçalanmış umuttan azığımız
yürek pervane
suya akseden
bir sevdanın gölgesine


şimdi
tüm kasabalardan
göç katarları geçer vakitsiz
can pare pare


kinayesi düşer harflerin kelimelerden
mealsiz ve mecalsiz kalır cümlelerin yekünü
astarı sökülür urbamın da
ciğerlerimi gösterir tenim yırtıklarından
gizlenemem göz mesafesinde


varsın sürmanşetten okunsun adım
nam salsın
kök salsın
yokluğun’un közünde
ederi nedir bir inanmışlığın
bitmek bilmeyen diyetinde


nar ekşisi dudaklarımdan öp beni
öp beni yetimliğimin alnından
sev beni en çok
at kuyruklu
al yanaklı çocukluğumdan

_______________________sahi mavi çocuk
kelebeklerin dansını mı izlemiştik en son senle
yoksa
havada uçarken ölüp
ansızın yere çakılmalarını mı
kelebek tozları tıkadı mı hiç genzini
gırtlağında acımtırak bir sızı hissettin mi hiç apansız
ya yüreğin
yüreğin yandı mı onlara amansızca mavi çocuk ?

tövbelerimi topladım eteklerimden
besmelesiz dualara el açtım yine
ve sonra
sonrasız yandı yüreğim
kül oldu
kül oldum anne…l






Sev_tap