Abdallarımıza sormadan öğrendiğimiz halimiz.

Boynu bükük anılar/–da resmedildiğimiz hatırda gizli.

Kat kat göklerden güneş, gökkuşağı, okyanus ve binlercesi lütuf lütuf yağarken,

Yek mekanımızda lanetlenip de yalnız yaşa/tt–d/ıklarımıza,

Farklı iklimlerimizde aynı medeniyeti barındıran kültürümüzü öğre/n–t/ebiliriz.

Buna rağmen, en bilinmeyen; vefasız, nadir ziyaretçimiz; esrarengiz korsanlarımız olur.



Afettiklerimiz doğamızdan bir parçaysa,

Zamana fedai benliğimizin yorgunluysa ömrümüz,

Varoluş tarzımız kendimize yaban–cıysa...

Ve sana binlerce sözle anlatamadıklarımızda öz-ün/e in-dirge-mekse derdimiz.

Ne olur, yorma kendini:

Zaten ahireti yaşamak, her şeyin son yükümlülüğü, zat-ı şahanemiz.

..............................................................................11.04.’13 - 11.12.’14...
...............................................................15.47 - 03.24...........................
.............."Ne için yazdığımı bilmiyorum ama neden yazdığım ..."..........................
.................................................................................................ithaftı..........
.................................................................................................UTK.....