4
Yorum
8
Beğeni
5,0
Puan
2668
Okunma
Kimsesizlik ;
Yüreğinde varlığımın yok oluşuna tekabül ediyor.
Sana biat eden lügatlarda bile benliğimden sıyrılmışken hiçlik nikah kılmakta özleme.
Yusuf cemalinde Züleyha olamamak.
Eminönü sahili gibi ıssız bedenim.
Tenim Azrail’in öpüşleri ile gusletiliyor.
Yokluğum;
Kapında el divan bekleyen derviş
Hicrandan keramet bulmayan.
Bunu da şükür dermişcesine .
Kıblegâhım sen.
Pusulam yine sen cancağızım.
Sana gelirken beni çoktan bende infazlamıştım.
Zaman;
Dar ağacını hazırlamakta olan akrep ve yelkovana râm olmuş.
Kalemini kendi kıran bir şaire ne gerek idam sehpası.
gordion
29/11/2014
5.0
100% (6)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
Cevap Yaz
