Çimenler üzerinden uçup kondun elime,
Benim uğur böceğim,
Sanki halimden anlar gibiydin bana geldin,
Kapılmış gidiyordum duyguların seline,
Aklımda sevdiceğim,
Dilekler sunmak için dünyayı bana verdin,


Ne güzelde yaratmış seni güzel Allah’ım,
Lütfetmiş en saflığı,
Kırmızı siyah rengin ahenk verir yaprağa,
Islak çimen üstünde dolaşırsın mahrım,
Müjdelersin varlığı,
Zarar vermesin kimse indiğinde toprağa.


Elime konduğunda bir tuhaf oldu içim,
Öylece duruyordum,
Sanki sevdiceğine müjdeler yolla diye,
Gözlerim uzaklara dalıp kaldı ne biçim,
Hayaller kuruyordum,
Sessizce durdum uğur böceğim kaçar diye.


Elimi çok sevip de gitmek istememişti,
Kıpırdamadan durdu,
Bıkmayıp usanmadan öyle beni dinledi,
Belkide içimde ki sevdayı hissetmişti,
Kanadı açtı sordu ?
O an bütün anılar dile geldi inledi.


Benim uğur böceğim saatlerdir yanımda,
Sadık bir dost gibiydi,
Ben anlattım o hüzün içinde kanat çırptı
Sevenlerin olacaktı her daim yanında,
Masum böcek sabiydi,
Tekrar gelirim diye uzaklaştı göz kırptı.


Benim uğur böceğim tek sadık dostum oldu,
Derdimi kederimi gelip her zaman sordu

NESRİN ÖNEM DEMİR
23 11 2014
BURSA