“ Sükut ikrardan gelir “ misali
Kabullenmese de yüreğim gidişini
Mil çekip gözlerime kilit vurup dilime
İçim kan ağlasa da bende susacağım tıpkı senin gibi

Sindiremeyecek olsa da bu gönül yokluğunu
Susacak vermeyeceğim yine de ellere fırsatını

Ve hatta
Yemin olsun ki sana
Ne seni sevdiği kadar başkasını sevecek
Nede kıskanacak bir başkasını şu yaralı yürek

Kara çalıda diken olacakta ellerim
Senden başka kimselere tomurcuk açmayacak
Çiçek olmayacak bedenim gülmeyecek gözlerim

İçime çöreklense de hala ince bir sızı
Ve giren çıkan olsa da zaman zaman
Hayat denen şu haneye iyi kötü
Yerini kimseler alamayacak aklıma düşsende bazı bazı

Yani demem o ki göçmen kızı
Geçmiş gözümde mazi , kokun burnumda tüterken
Bu yürek hiçbir sevdaya gönül vermeyecek
Ve hatta sensizliğin adını “ kaderin cilvesi “ koyacak

KAŞİF KA Nİ ERTÜRK