MAZİDEKİ YOZGAT

Yozgat’ta ve Çamlıktayım yıllar sonra
Ne tozpembe hayallerim var ne de öğrenciyim
Çünkü artık bende bir babayım

Olsa da mazi içimde saklı
Bu gelişim öncekilerden çok daha farklı

Yani ne zaman buraya gelsem
Ve oturup baksam taa uzaklara
Küllenmiş hatıralar içinde bir şeyler canlanır gözümde

Karıştırsam da yenik belleğimin derinliklerini
Hatıralar içinde unutulmuşluklara inat
Aranılanı vermez de saklar sanki Yozgat

Hey gidi sürmeliler diyarı
Ve heyyy gidi yiğidin harman olduğu hakikat

Neler vermezdim yaşamak için o yılları

Düşünüyorum da şimdi
Ne yaşamak mümkün o anı,
Ne geri getirmek zamanı
Belleğim kördüğüm ,aklımsa cadı kazanı

Onun için diyorum ki;
Nerde Abbas Sayar’ ı, okuyanı yazanı
Nerde pansiyon günleri, lise yılları

Unutulur mu Ertuğrul Kapısızoğlu,
Hasan abi dediğimiz baba Kartoğlunu

Hani nerde Müfit Onur , Zakir Mantı, İsmail Keleş ,
Bahri tek Aziz Öztürk filozof Esat
Nerde Edip Ersoy ,İlbey ve Erkaya Haşmet

Hani kıskandığımız,küstüğümüz kızlar
Nerde şimdi sevgiyi paylaştığımız Nebahat

Nerde mozart’ ın “kader kapıyı çalıyor” senfonisi
Müzikçi İrfan, Bedenci Yunus ve Felsefeci Celal Hocanın sesi
Ya Halil Yavuz’un bastığı belletmen odası

Hani nerde kış ayazına karşı geldiğimiz hastane caddesi
Gözlerimi penceresinde asılı bıraktığım yeşil boyalı ev

Anlatılmaz yaşanırmış ya duyguların hası
İşte o manada bir durum kısacası

Hey haat …
Cahit Sıtkı’nın dediği gibi :
“...ateş yakar su boğarmış…”
Zamanın hatıralarla beslenen bir dev olduğunu
İnsan bu yaşa gelince anlarmış

Kaşif Kani ERTÜRK-
YIL 2000 saat17 30 milli park çamlık-YOZGAT