Dün yine seni gezdim memleketim,
Tepeden baktım uzaklardan,
Semt semt taradı seni gözlerim,
Cadde cadde sokak sokak.



İnsanlarımız yollarda yürümüyor artık,
Kimse tükürmüyor yerlere,
Yıkık viran evler kalmamış artık,
Her tarafı benziyor cennete.



Bir yanda doğduğum ev duruyor,
Mezarda kardeşlerim bekliyor.
Burası benim memleketim,
Yeni mahalle doğup yaşadığım semtim.



Top oynardık burda bir zamanlar,
Yapmışlar üst üste binalar,
Gözümde tütüyor arkadaşlar,
Anamın bana yaptığı dualar.



Anam yatar yüksek tepede,
Babam eski kalabalık yerde,
Kardeşlerim yok niye ayrı,
Bekleyin beni günlerim sayılı.



Evler bir kattı çoçuklukta,
Gökdelenlerle dolmuş dünya,
Kızlar oynar yolda oğlanlarla,
Okula diye çıkarlar çarşıya.



Kırıkkale’m nerden gelmiş adın,
Yok artık eski tuzun tadın,
Ünüversitemizde var gözümüz aydın,
Kampüste bir başıma geçmiyor günler.



Çarşıda geçti çocukluğum,
Pazarda az mı tezgah kurdum,
Babam rahmetli hep çalış derdi oğlum,
Hepsi gelip geçti masal oldu şimdi.



Yahşihan,Yuva,Selim Özer,
Vefa arama insanlarda ne gezer,
Mezarım açılmış beni bekler,
Güzel gelsin ölüm bir başka güzel.




İlkokulda bir Yasemin vardı,
Sarı saçından hocamız iplik yapardı,
Ne güzeldi Allahım sarı saçlıydı,
Sınıfımıza tümgün neşe saçardı..



Liselinin aşkları başka olur,
Kızlar havalı zor bulunur,
Her gencin hayalinde bir genç kız,
Platonik aşklar birgün son bulur..




Sende son bulacak hayatım,
Ey güzel şehir,benim memleketim,
Taşına toprağına değişmem dünyayı,
Doğduğum doyduğum öldüğüm şehir...

10.11.2014//KIRIKKALE
HİDAYET DOĞAN OSMANOĞLU
TC.KÜL.BAK.HALK ŞAİRİ