![]() NEYMİŞÖrselenmiş gençliğin hoyratça, susmuşsun yazık! Yıllanan yorgunluğun, yılgın bakışlarda açık Iskalanmış bir hayat, lal bir hüzün böyleydi hal Tortular bir gölge, sen ulu çınar, hep böyle kal! Bir sıcak ekmek elin, gül yüzde açmış güllerin Her halin sevgiydi, sönmüş közde savruk küllerin Üzdüler! Lal dillerin, öttürmedin bir gün boru Sormadım hiç sana aklımdan geçerken çok soru Düşlerin var mıydı? Bir el saçların okşadı mı? Bir bahar var mıydı ömründe? Yürek çağladı mı? Çok garip sormam, yanıtlar belli, geçti gençliğin İnce sessizliklerin yok sanki hiçbir kimliğin Gülmeyen yüz güldü sonbaharda “ablam” tuttu el “İnsanım artık” dedin doğruldu birden sanki bel Tam rahat ettim diyorken “hastalık” olmaz canım Sen neler gördün yıkılmazsın ayaklanman lazım Gökyüzün kış olsa, karlar yağsa gelecek bahar Bin tohum ektin bu kar kalkar, çiçekler bin açar Bak yeşil ev bekliyor dağlarda, bahçende umut Nazmişim kalk haydi hastalık falan neymiş unut Fâ i lâ tün/ fâ i lâ tün / fâ i lâ tün/ fâ i lün |
vezninde makamında sımsıcak sevgi dolu ahenkli bir aruz şiiri.
Allahsağlık sıhhat versin.
saygılarımla