yakamı bıraksa ümitsiz de yaşayacağım
ne zaman kapıyı örtsem üstüne
bacadan giriyor arsız



1.
kabul edebilseydik kendimizi
bir çiçek olurdu her öteki
çamur sevmeseydi kendisini
bağrında yeşertir miydi nilüferleri


2.
doğu nakışlı perdeleriyle örttü mine’yi
mine mine işlendi zaman
uzadıkça uzadı yollar
özlem tatlı esrikliğiyle sindi hücrelerimize
bir kış bitkisi boy gösterecek birazdan
...toprağı örtünce karlar
hep birlikte büyüyeceğiz görüşene kadar


3.
bebeğinden doğan anne
doğudan yükselir ya güneş
güneş anne doğu bebek
doğa uyanır anne güneşle
kızıldan mora boyanır dünya doğu bebekle
başbaşa vermiş bir çift masum aklık oluşur
....adı yaşamak olur


3.
sonbaharda güneş daha mı parlak ne
odam böylesine neşelendiğine göre
çocuk sesleri geliyor ta uzaktan
dut ağacında inatla yeşil kalan yaparaklar
...umrunda değil toz toprak servinin
yıkanacağım diyor yağınca yağmurlar


4.
güzel bir rüyanın gerçekleştiğini düşün
gecelerin yavanlaşmasından ürker misin
çözmene bağlı tanrıların dilini
her istediğin oluveriyor yap dedin mi
dileklerimizi gözden geçirme zamanı demek ki