Hüzün bize aşina çayımızın rengi naz.
Sükutu seçiyoruz nice demden beridir.
Dilimizin ucuna dolanır dem dem niyaz.
Gül misal gamzesini şeker saysak yeridir.
Buğulu bakışların katresinde karanfil.
Erguvan mevsiminden iz taşır ucunda dil.


Berrak bir hayal iner sulara ince ince.
Leylin sinesi Leyla kaç vahadan yadigar.
Teraziler bozulur bülbül gülü sevince.
Mecnun kaç çölü geçer dolaşır diyar diyar.
Buğulu bakışların katresinde karanfil.
Erguvan mevsiminden iz taşır ucunda dil.


Semaver demlik ile ünsiyetten usanmaz.
İncelir ince belli suretinde fikrimiz.
Bir yanımız tutuşur öbür yan sade ayaz.
Çayın hüsnünden kalır kuruyan dudakta iz.
Buğulu bakışların katresinde karanfil.
Erguvan mevsiminden iz taşır ucunda dil.


Hüzünlü bir ceylanın gözünden süzülür yaş.
Yüreğinin sızısı o dem çaya renk olur.
Gün elvedaya başlar gurupta yavaş yavaş.
Hüzün makamında haz solan renkle kaybolur.
Buğulu bakışların katresinde karanfil.
Erguvan mevsiminden iz taşır ucunda dil.
Ankara,17.10.2014 İ.K