Yürek gözlerinden güz güz şiirler dökmüş değerli hanım muhterem
“Güz gülüşlü şiir’lerini”akıtırken buruk dilden dirhem dirhem
“Şiir niyetli hazandır gözyaşım” diyerek sanki,
Gözyaşını yapmış kendine şifalı bir krem !
Habercisidir tüm yoksunlukların kızıl eylül’ler
Gördükçe güz günlerinin resmini çıplak dallar da
Hiç kimse bu dalların suçudur diyemezler, diyemem
Şiir şiir morarır sevgiler her hazan da lakin dem dem,
Güneş ölür ölmez arkasından ufuk da hemen…

Sırlar, haller ve mevsimler…
Bir türkünün bağrın da yalnızlık çıkmazına bir süreliğine ara verirler
Ancak hüzün yağmurlarıyla yeniden eski hallerine dönerler
Ve sararmış takvim yapraklarıyla geldikleri gibi tekrar giderler
Bu iki zaman arasın da durmadan çoğalır kurtarılmış cesetler !!!...

“Gittin gideli böyleyim!
Sızlayan bir yürek her harfinden sen geçen şiirler…”

Her geçen şiir, bir önceki şiirden eski kendini geri ister
Diz çökmez hiç bir an ölüm suskunluğuna sevgi güç alan o şiir gibi diller…

“Eylül diyordun ya hani;yanarsın,solarsın,ağlatırsın,
İşte öyle bir iklim geçiyor…”
Geçerken de önüne gelen her acıyı tam alının ortasından biçiyor
Can biçildikçe eylül büyüyor,
Ve sonun da mutluluk can çekiştiriyor !...

“Ey sonbahar bakışlı yar;aheste aheste esersin içimde
Savrulur kirpiklerim’den çiğ düşmüş yapraklar…”
Her ölen şiir de mutlak ki bir eylül sesi var, dahası sararmış bir can sesi var
Unutmasın bunu sonbaharlar
Dört mevsimin bir de baharı var
Bahar gelince bütün sevdalar,
Dal dal ve şiir şiir beyaz çiçekler açar !....

Aslında güz sancılarıdır içimizde ki bu sıcak şiirleri yaratanlar
Laf aramız da, hani biraz da haklılar….

SİZE SONSUZ MUTLULUKLAR !!!...




Onatça tarafından 10/13/2014 7:51:40 PM zamanında düzenlenmiştir.