13
Yorum
26
Beğeni
0,0
Puan
2252
Okunma

Derin bir uykudan uyandım az önce
kocamış bir köpek gibi
kalmışım kan-ter içinde....
Rüya bu ya;
Aralarına alıp ayrılığı
yürüyordu iki fırtına.
Hayal kadar gerçekti
yolundan şaşan varlığım.
Gizli bir hıçkırık
düğümlenirken boğazıma.
sefilce gel-gitler yaşadı suskunluğum...
Direndi endişenin sisi
usulca süzüldü aralardan
Sonu ilmek…
Yolu süngü...
idi kederli sokağımın...
Yandı yalancı şafağın lambası
eşkiya güncesi ömrümde.
Yağız bir at çatladı koşarken içimde.
Bakışları ürperdi
üşümüş çocuk gözlerimin...
Duman altı bir rüyanın
en kederli yerinde
Sancılarla kalakaldım
azarlanmış hayallerimle...
Bir sevinci yeni toplamıştım oysa
öyle eskidi ki uzaklar sezildiği anda.
Kelimelerin hatırası yerleşti
ölümcül dudaklarıma...
Gökten kaç elma düştü ki payıma
meze mi oldu soframda aşkıma.
Ben de masal prensesi kadar
masum ve güzeldim
Uyku geldi
bir rakip gibi girdi aramıza...
Sonuna üç nokta koyduğum şehir...
nöbete durdu usumun kapısında.
Varmaktan daha iyidir bazen
yolculuk etmek varsılın sunağında...
Ferda Özsoy