Alışmaya başlayınca...Göremez belkı ama
Daldığında hisseder o boşluğu
Çünkü iyi bilirim
Yıpranır ılıman iklimlerde suratımın arkadaşı
Sert ve boğuk havalarda...sigarasına tutulur
Vazgecmeyi en gec o ögrenir...
Lanet olası acısına sadıktır benim dostum
milyarlarca yıldızdan daha fazla göründüm ona
Ama hiç bir işe yaramadı
hep yabancı denizlerin koynunda bogulmak üzereyken buldum

Uzun süredir martı çıglığı duymamış bir gençliğin içindeydi
Gencliğinden iğrendim...O resim ağzımı bozdu
Daha fazla resimleşti ....
Sonra asılmaya,yırtılmaya
En son olarakda yakılmaya
Başladı...!

Tiksindim...
Ve giderek kayboluyordu bu yaşam
İpsiz sapsız bir duruşu vardı ya sokaklarda
İşte o duruş
Bildiğim bütün isimleri susturdu
Tekrar toplama imkanı verdi
O an da seslendim

Sureti Kör kuyuları kazdıyordu
ekşimişti...İncinmişti
Üzücü her kelimede arkadaşımın üzerine konuyordu
Onu tanıyan herkes kendine düşüyordu
Dünle bugunu bir gün içinde evrimleşmiş insanlar onu buluyordu
karsı tarafın suratıma kaçması suratımın ve arkadaşımın canını sıkıyordu

Anlatmak artık bildigimiz gel hayatımı becerdi
Ama anlamamıştık, Bu Yüzden sustuk..!
Ve Susmakta bır fahişenin agzından ben hala bakireyim demek gibiydi...!
Hala kafamız karışık...