Mavi suların elinde.çalınmış eski bi plak.
kıtlığın ve duygunun sırlaştıgı
ve benim eskidiğim..
ve yerime daha yenimin bulunması gereken yere
elimi atıyorum hayal kırıklığı.tekrar tekrar öyle
zaman hayalsiz kaldığında.açlık sırtıma yapışıp
sakallarımı çeker.dökülür yıldızlar gökden
kalmaz hiç biri benim için..
başkasına dert olmasın diye.istenilen ışıklar ve insanlar
bir süre yitip gitmek zorundadır.
bir süre sonra zaten alışılır karanlığa..
ve tekrar mutlu olunur.
çünkü başkaları elektronik aletleri yakar
doga üstü sevgileri falanda yoktur
oynalar oyuncaklarıyla..birer sanatmış gibi
yalnız ay bulutların içinde nemlenir
verem gibi bi görüntü oluşur
ve on tanıklık eden bütün
yıldızlar gitmek zorundadır...
alıp başını giden milyarlaca yıldız
bütün romantik anlar bozulmasın diye
milyarlarcası..
geceleri ışıkdan evlerden uzakta
bi sigara yakar.
eski evimin akar makayajı duvarı pencereyi bular
depresyona girer.
benide ezer merdivenleri çıkamam
balkona kadar bi nefessizlik bi sessizlik
zil takıp oynar
ama kimse kapımı çalmaz...