yağmur kitapçısından dönüyorum
kırlangıç hızı ve
kül istasyonları...

yağmur kitapçısı taşındı
sana ellerini getirdim
bizi kucaklayan şefkatli duruşunu
yağmur kitapçısı şimdilerde hep kapalı
bugün mezarına bıraktım bir kaç kitap
ve krizantem
bilmeliydi unutulmayacağını

saçaklardan inen melodi
külleri deşeleyen gözkapaklarıma
kapandı
ne fotograflarımızı buldum
ne küllerin makamını
aşkımızın haritası dağıldı

yağmuru hep çok sevdim
seni biraz daha fazla

kış sokağı yine yedi renk
sonbahar parkı eylül tablosu
çok sevdiğin kedimizin
ve
alizenin yüreği düğüm düğüm aşktan
asırlardır çözemedim

tabutuma çivilerken fotografını
ölüme selam durdum son durak
en yüksek basamak
susku en azından
ve derin uyku yedilerin uykusundan...


hesaba kattığımız tek ömür
çürümenin anlık istirahatı

yağmuru hep çok sevdim
seni biraz daha fazla

kırlangıç hızı hayat
kül istasyonları hatıralar arası


yağmur kitapçısından dönüyorum
tüm kitaplarda izlerimizi bırakarak
adımızı
aşkımızı
kırlangıç hızı bitiveren
hayatımızı...

güller devriliyor konuşmuyorlar hiç
güller yağmura koşuyor
kollarımız bomboş kalıyor
yapraklarında kitap kesiği bir sancı

hangi romanda saklamıştık
tanrının gönderdiği ilk aşkın yaprağını

güllerle devriliyorum yağmurun içine

sararmış bir çeyiz bohçasında gizli
yağmur kitapçısının
gül yapraklarına sakladığı
gözyaşı çınlamaları

yağmur kitapçısından dönüyorum
kırlangıç hızı ve
kül istasyonları...

Ayşegül aşkım karagöz
rüzgar çanları
kuşları ve kedileri çok seven şair.