Yar
Garip bir
Kuş çığlığıydı duyduğum

Canhıraş
Bir şekilde
Adeta haberleşiyorlar

Her biri
Bir biri ardınca
Sürüklenirken o an

Bir takip
Bir tabi olma
Olgusuyla kanatlarını

Var
Güçleriyle
Çırpıyorlardı

Ümidin
Bulunduğu
Şefkatin sesine

Bu durum
Karşısında evet,
Kendimi alamadım

Yitik
Hayallerimin
Düşüncesiyle kaldım

Ezelin
En güzide
Senfonisiyle uyandım

Bir
Şaşkınlığı
Yaşadım öyle kaldım

Öyle ya
Bir yerlerden
Gelindi
Ve şimdilerde gidiliyor

Nasip
Olan kaderin
Vaaz edilmiş eminliğinde

İçimin
Sefilliğinde ki
Mevcut halimin

Malum
Aşka asla
Bir kapı aralamıyordu

Kanatlanıp
Uçmayı bir yerde
Av olmayı su için diyarları

Aşmayı
Öyle diledim
Nedense birdenbire

O an
Suskunluğum
Nüksetti kendiliğinden

Yaşadığım
Beni içine alan
Ürperti sahnelerinden

Hak
Adına olduğu
Her zaman bilinirken

Ondan
Uzak kalmayı
Becerebilmek

O kadar
Muazzam
Bir talihsizlik ki

Zikrettiğimi
Anlaya bilene
Aşk olsun

Gitmek
Nedenini bilerek
Onu zikretmeyi dilemek

Gülmek
Gülün hasretiyle
Tefekküre bürünmek

Bembeyaz
Kefenli uçan
Tüm güvercinlerin

Karalar
İçinde Kalmış
Olan kendi melalimin

Ne denli
Hiddetli bir farkı
Bulunuyor ki onu düşünmek

Dahi
Bir külfetti
Kim biliniyor

O kapı
Bir vakte kadar
El hak açık kalacaktır

Aşkı
Yaşayanlar
Ülfetle soluklanacaktır

Şakıyan
Kuşlar umut için
İdraki sunacak

Fikredenler ise
İhsan ile nefeslerini tutacaktır

Mustafa Cilasun