hayrettin taylan



biçarenin annesi keşkelerini sunuyordu hayıflarıma
oysa çarenin dipsuyunda çürüyordu yanlışlarım
oysa hasretin kuyusunda yusuf’a ders veriyorum
oysa okşanmış bir bulutun yağmurunda saklıydı damlalarım
oysa can kavlimin toprağına ekili buluşmaların var

sonsuzluğun atlasında renklenir ilklerin
dorukların haritasında yücelir ilkelerin
duruşların seceresine eklenir adamlığım
dirilişin mazisinden, uyanışın uyumuna bağlanır bağlarım
kristalize edilmiş geleceğin kadınsı ışıltısında tüllenir çağrılarım
sembolize edilmiş zamanların aşk dilinde yazılır ağrılarım
her şey ben için ,içine yazılı ve sözlü dermanlık simyası


ücranın ücretini ödeyen sana çok yakınlarımın yakınıyım
hicretin hacminde kalan sana çok tanıdıklarımın sakiniyim
gülüşünün sarrafıyım, yarınlarına yar yolcusuyum
benliğin kanıtlanmış kitabında baş başa kalışın kahramanıyım
aşktan önce uğradığın günlerin gün’eşiyim
aydınlığın dergahında kendini bilmenin algı sızısıyım
biriktim insanlığın der’yasında
arttım bilincin beyazlarında
artık aşk kadar kader, kader kadar bir ilmi aşkın ışığıyım
sev beni..