![]() Mekanın Cene tOolsun Annem
bagışla benı anne
haberın bana ulaştıgında annen hasta diyorlardı hemen çıktım yola sana yetişmeye çalıştımsada sana yetişemedim yoldaydım son nefesinde yanında olamadım son nefesinde ellerini tutamadım annem deyip bonuna sarılamadım HELAlik ALAMADIM senden dünya gözüyle sonbidefa daha çimen yeşili gözlerine doya doya bakamadım gözlerinin feri sönmüş son yolculuguna hazırlanmış beyaz elbiseni üzerine giydirmişler derin uykuya dalmışsın anne yetim ve öksüzlük kolyesini taktım boynuma alişmaya çalışacagım umutla geldıgım rabim anneme can ver diye haykırdıgım boş hastane odasından cansız bedenini alıp senı topraga vermek acıların en acısıdı anne oysa ben dagları taşları aşıpta sana gelmiştim seni karanlıklar içinde gördükce dizlerimin bagı çözüldü çöktüm mezarın başına avuşlarımla okşadım mezar taşını yatıgın topraga yüz sürdüm cenet kokan ana kokun tüttü burnuma canım annem ben sensiz gurbetelde ne edecegim bayramlarda kıme gelıp kime anne diyecegım seni burada bırakarak nasıl dönecegim anne dugularım karmakarışık aklım fırar ediyor sen toprakta bense dünyada buna nasıl dayanacagım anne veda mektubumu başucuna bırakarak gurbetele dönüyorum dönüyorum ama öldügün gün öldüm bende yaşamıyorum hakını helal ettinmi bana bilmıyorum seni cok özleyecegim ve özlüyorum MEKANIN CENET OLSUN ANNE Yildiz Özcan |