Hicrana adak diye öne sürdüm, kalemim


Gecenin karanlığını deşen çığlıklar sessizliği giydi.
Tehirli sözcükler peydahlanıyor ,
Harf harf.






Saat örselenmiş gövdemin kırıklarını topluyor usulca.
Nereye dokunsa sen
Nereye dönse yine sen.
Sensizlik ifşa oluyor, öyküsüzlüğüme ey yâr.






B(s)enliğimi hangi harfe sakladın?
Hangi cümlede biz’iz cancağızım.





Yokluğunun fırtınası yerle bir etse de
Maviliğinden süzülmemiş her bir harf haramdır bana.
Devrik cümlelerin eli ayağı bağlı.





Sana yol oluyor gözlerim.
Gelirken
Bastığım her toprak zerresi sen kokar.
Acımı, Yusuf cemalindeki gülüşe bağışlıyorum.





Sen dedikçe;
Alfabeler yetim,
Kelam lâl.



Yüreğimin Şems’isin sabah ezanında seriyorum coğrafyama.
Nefes nefese ıslak şehrim,sen kokar her sokak.




Zenci kölelerin,
misket karası gözlerin dikiştir,yaralarıma...




gordion

09/09/2012