Sonuna mı geldik şimdi seninle bir şiirin
Veyahut çok içtik
O kadar çok içtik ki aşk denilen şaraptan
Gözlerimiz doldu
Aşka yer kalmadı kadehlerimizde




Şimdi biz gidiciyiz ya hani
Bu sokaklar, kaldırım taşlarında ki yosmalar
Bu tanımadığımız binlerce yüz
Sözlerini bilmeden söylediğimiz onca şarkı
İçtiğimiz şu rakı
Hiç biri hatırlamayacak ki bizi






Koca dünyada yer edinmeden
Girecek toprağın altına üryan bedenlerimiz
Yahu ölmenin de zamanı olur mu deme be birader
Yaşarken hangi zaman senin oldu ki
Ölümden medet umuyorsun şimdi





Sonuna mı geldik şimdi bu şiirin
Sonsuzluğa kazılsın o zaman bu sözlerim




Boşluk bu şiirin içinde
Tüm yüklemlerin gizli özlemi sen
Ve zaman hızla çarpılınca kalbe
Sonuç aramızdaki mesafe





miş li geçmiş zamanlara mı hapsoluyorum
Yoksa bir gül suya mı düştü
Göğüs kafesimi parçala özgür ol ruhum
Bu senin son şiirin