Kırmızı bir mevsim kal/anı sarı,
An/sızın dalıma savurdun harı.
Nar gibi çatlarken kabukla zarı,
Dökülüp gitmeyi ben mi istedim?


Narın bir ayrılık dizesine bu kadar yakışacağı hiç aklıma gelmezdi....

Böyle tek başına sırtıma dönüp,
Bırakıp gitmeyi ben mi istedim?
Bu aşkı aklımla kalbime gömüp,
Toplayıp gitmeyi ben mi istedim?

Kırmızı bir mevsim kal/anı sarı,
An/sızın dalıma savurdun harı.
Nar gibi çatlarken kabukla zarı,
Dökülüp gitmeyi ben mi istedim?


Değerli üstad.kişinin yaşamına dair tüm çelişkilerini kabul edebildiği an’da sarfettiği çıkış cümlesidir gitmek...Nitekim gitmek, tıpkı kül tablasında birikenlerin geçmişi simgelemesi gibi ya da mutluluğun gizinin artık belirsizleşmesi gibi değiller kendini, üzerine her düşündükçe....Hep kalmak ise, sönmemek ya da daha fazla aydınlatmak için kandilin fitili biraz daha yukarı çekmek gibidir ve en gizemli ve en kesin tükeniştir aslında. ama gidilemez her zaman ve bilinir ki çelişkiler, insan hayatının senfonik ayrıntılarıdır....İyisimi hayata gitmek ile ilgili notlar düşmek, hayallerin eskizi olarak kalsın, hiç olmazsa bir nedeni olsun kalmanın…

Oysa bana göre,arkana bakınca boş gözler varsa bazen gitmek gerekir... Kalbinden akan kan, avucundan taşıyorsa dindirmek için bazen gitmek gerekir... Eskisi gibi neşen kalmadıysa bazen gitmek gerekir, aynaya baktığında sen seni görmüyorsan bazen gitmek gerekir,ellerin hiç olmadığı kadar hissizse bazen gitmek gerekir... Aklındaki şarkılar sadece onu hatırlatıyorsa bazen gitmek gerekir, adım atarken arkana bakmamak için bazen gitmek gerekir belki de dönmeksizin , kendini tekrar bulabilmek için umutsuzca bazen gitmek gerekir üstad ....


Hüznün kıyılarına vurmuş kalem kendini ve çokça yakışmış hüzünlü şiir diline,kalemine... Gilerim ki üstat gönül diyarınıza uğramasın gitmeler....Hüzünlerden uzak kalın,huzur yoldaşınız olsun...saygılarımla.... peri

Bazen sebepsiz de gidilir,gitmek zamanı gelmişse şair...Yüreğiniz solmasın ayrılıklar kalemde kalsın dilerim saygım ile...Tebrik ederim...