ne mahşeri kalabalıklara takılır gözlerim ne de reklam panolarının o sahte dünyalarına.

mümkünüm yok kalamam.

gitmeliyim

ansızın hemde. çayı karıştırırken, sigarama kibrit ararken, daha sabah haber

bültenlerini ciğerlerime çekmeden gitmeliyim.

sebepsiz, nedensiz saysınlar.

bilmesinler...



kalamam, yeriniz yurdunuz ataş olmuş.

mümkünüm yok kalamam

türkünüz feryad-ı figan olmuş

ah..!

bilmiyorsunuz,

yaşamak bıçak sırtı

yaşamak ağır vebal

itin köpeğin ağzına atılır olmuş.

tortusu çökmüş ömrüme buraların

kalamam.



kalamam!

Bensiz yazılsın köpekleşmenin tarihi

Varsın şahitliğim olmayıversin

Bu şehir, bu zaman, bu mekan

Kaldırabiliyorsa

dayanabiliyorsa kahpeliğe

Varsın bensiz de dayansın.

gitmeliyim.



kalamam.

yaralarımın yeri hâlâ kanıyor

çarem yok.Sebebim yok.

kalamam.

nedensiz mi sanırsın,

bunca gurbet türküsünü

ezbere bilişim.



gece bitmeden gitmeliyim.

atımın teri kurumadan

daha durmadan yağmurlar

sel basar yoksa buraları

yüreğimi söküp ortaya koymalıyım yoksa

çığlık çığlığa bağırmalıyım yoksa

kendimi yakmalıyım yoksa

bitti

kalmadı anlatacak bir şey

korkulu rüyalarımdan başka

duymamalısın

çocuk

gözbebeklerin ansızın büyür

elini ateşte bulursun

bu sırtımdaki bıçak

sana ait değil

elini yakar

"bir ihtimal daha var"

o/nu bulmalıyım

silinmeden izler

gitmeliyim



yeni acılarım var beni saracak.

kalamam.

siz durun

az sonra mutluluk buraya uğrayacak.