Otuz ikinci Sultan, Abdülaziz Han idi,
Çocukluk çağlarından, öğrendi Arapçayı,
Güreşte ve kılıçta, okta mahirdi çokça,
Abdülmecid ölünce, geçti onun tahtına.

Devletin her yanında, karışıklıklar vardı,
Hazine sıkıntıda, Karadağ isyanlıydı,
Rüşvet ile israf da, devletimi sarmıştı,
Sultan ilk iş olarak, düzen verdi vatana.

İlk yılında bastırdı, Karadağ’ın isyanın,
Mısır’a da seyahat, eyledi o zamanda,
Girit’teki tebaayı, yeniden huzur etti,
Hem içeride hem dışta, düzen verdi devlete.

Avrupa’ya giderek, barış eli uzattı,
Devletlerin yanında, dostluk yolları aradı,
Gece gündüz çalıştı, devletimin uğruna,
Milletine dua etti, her gece seher vakti.

Devlet içine girmiş, nice gizli fesatlar,
Şairler ve yazarlar, yaygaralar kopardı,
Ordudaki bazıları, Sultan’a karşı çıktı,
Dört yandan kuşatıldı, Abdülaziz Han yine.

Bosna-Hersek’te çıktı, Avrupa’da isyanlar,
Doğudan da Rusya’nın, orduları saldırdı,
Sultan nice çileyle, bastırmaya çalıştı,
İçteki fitneciler, sonunda onu yıktı.

Feriye Sarayı’nda, tutuklandı Abdülaziz,
Ölümü hakkında da, tartışmalar sürüyor,
İntihar mı suikast mı, hâlâ sorulur bugün,
Rahmetle anılır hep, mazlum Sultan Abdülaziz.

Dindardı, Kur’an’ı da, çok iyi bilen Sultan,
Âlimlerle yarışan, vakarlı bir hükümdar,
Yollar, okullar yaptı, donanmayı güçlendirdi,
Millet Sultan Abdülaziz, seni rahmetle anar.

04.08.2014//KIRIKKALE
HİDAYET DOĞAN OSMANOĞLU
TC.KÜL.BAK.HALK ŞAİRİ