I.

Rüzgâr olur eser de saçlarına karışırım
Dalından bir tutam kokusunu alır da Nebi’nin
Gelemezsem sana
Eserse beklediğin pencerede deli bir rüzgâr
Çekersen taa ciğerlerine,
Hasret Çektiğin Diyar’dan, Gül’ün kokusunu
Bil ki o rüzgâr benden sana hediyedir Rüveyda!

II.

Şimdilerde uzaklardan gönderiyorum kalbimin sevgisini
Uzak dediğim,
Uzaklardan uzak bir yer
Gözlerin o yere götürüyor beni
Bakışların bulutlar kadar yüklü
Kaşların çatılmayı bekliyor
Yanakların al al olunca
Dudaklarından bir sevda cümlesi dökülüyor
‘Tut elimden gidelim’

Gözlerim kapalı
Bakışlarım sensin
Adımlarını izliyorum
Beni nereye götürüyorsun

‘Sus!’ der gibi
Dudakların büküldü
Ellerin sıkıca tutuyor ellerimi
Kulağıma eğildin
‘Dur!
Buraya kadar
İşte şurası
Sana vardığım yer’

Gözlerimi kapattığım yerden açıyorum
Bakışlarım önce sende
Ayakuçlarına bakıyorsun
Yeşil bir kapı görünüyor
‘Arkasına kadar açık’ diyorsun

Kapıdan biri çıkıyor
‘Gel!
Burası senin yurdun’
İçerisi gül kokuyor
Senin kokun
Başka kimse yok
Yüreğim kalabalık
İçimde çoksun
Gül kokuyorsun
Uzak dediğim,
Dedim ya;
Kalbinin tam merkezi
Sevdamın adı Rüveyda!

III.

Rüveyda!
Seninle birlikte bir adım atmalı
Medine sokaklarında mescide doğru ilerlerken
Bir adım atmalı

Mescit de sesini dinlemeli
Ol Nebi’nin
O gülleri kıskandıran güllere kokusunu veren kokusunu çekmeli taa ciğerlere

Bir an bakmalı gözlerine
Bir yudum almalı karasından
Doyana kadar bakmalı Rüveyda!

IV.

Gözlerini görmedim
Kahverengi mi yoksa kara mıydı?
Bilmem hangi renk!
Hangi renkmiş bana ne
Senin gözlerin cennet
Benim gözlerim Sen Rüveyda!

V.

Hadi bir şiir yazalım Ol Nebi’ye,
Bütün harfler O’nun adıyla başlasın,
İlk harfini sen yaz…
Sen Rüveyda!

‘Seni bekliyordum nice zamandır…
Bir zaman geçti de,
Sen gelmedin!

Uzaktan duydum da
Geleceğinin haberini
Neccaroğullarının küçük kızları gibi
Ruhum sevindi!

Aşk şarkıları söylerken,
Her harfine ismini bağışladım.
Muhammed (sav) derken
Tutulsa da dilim,
Gönlümden seni haykırıyorum!

Uzaklarda uzak artık,
Gidilmiyor Sevgili.
Her adım uzaklaşıyor,
Her adım da uzaklaşıyor uzaklar…
Olduğum yerde sayıyorum!

Bak işte beyaz bir bulut gibi kokun…
Güller dikili sanki etrafımda,
Adım attığım yer Sen kokuyor!

Bak bu sana son yazdığım şiir.
Her harfinde Sen varsın!
Adını bağışla gönlüme Sevgili.
Muhammed Mustafa (sav) de,
Ruhum doğsun On Sekiz Bin âleme!’

Bir şiir daha bitti
Adım adım sana yaklaşırken
Bu birlikte ilk şiirimiz
Sen benim şiirimsin
Rüveyda diyorum ismine
Rüveyda kim diyorlar!

VI.

Rüveyda diyorum Rüveyda!
Rüveyda kim? diyorlar.

Rüveyda benim sevdiğim
Rüveyda gönlümün Kıblesi
Rüveyda yüreğim
Rüveyda her şeyim...

Rüveyda,
Beni tutuyor,
Beni bırakmıyor hayalin.
Adım atamıyorum sensizliğe.
Kapıdan dışarı bakıyorum,
Yine sen geliyorsun Rüveyda!

İçeride sadece sen ve ben, biz varız,
Bomboş bir oda,
Ellerin soğuk gibi Rüveyda!
Parmak uçların dokunuyor yüzüme
Kalbim üşüyor
Işık yok,
Gözlerin karanlık
Bugün gözlerin umutlu
Karasının içinde bembeyaz nur
Bugün bakışların nurlu
Ruhumun canını alıyor,
Yavaş yavaş doluyor içime bakışların,
Yüreğimin hiç bir yeri kuru kalmıyor Rüveyda!

Konuş...
Susma Rüveyda!
Hayalimdeki gibisin
Konuş!
Yüzüme değiyor nefesin
Sımsıcaksın...
Ellerin soğuk gibi Rüveyda!
Parmak uçlarına dokunuyorum
Seni seviyorum de
Söyle hadi
Susma!
Seni seviyorum Rüveyda!
Tut ellerimi
Bak bana
Bir bakışla da olsa tut ellerimi.
Buna ihtiyacım var Rüveyda!

Rüveyda!
Sana sesleniyorum
Sesini özledim yine
Her sabah kapı aralığından bana bakmanı
Beni sana uyandırmanı…
Sesimi duymuyor musun?
Konuşsana,
Neden donuk bakıyor gözlerin?
Oysa
Nefes alıyorsun
Hem nefes oluyorsun bana!
Işık yok
Gözlerin karanlık
Ellerin soğuk gibi Rüveyda!
Oda soğuk
Üşüdüm.
Sende üşüdün mü?
Kalbini hissediyorum
Atışlarını da…

Seni arıyor gözlerim
Baktığım her yerden de mi gittin?
Ya da hangi karanlıktasın
Seni göremiyorum
Neden gözlerini kapattın
Korkuyorum Rüveyda!
Hadi çık saklandığın yerden
Tut elimi aniden
Bak üşüyorum
Donuyor parmaklarımın ucu
Nefesinle ısıt
Hadi aç gözlerini
Hiç ömrüm kalmadı
Ölüyorum!
Nerdesin Rüveyda?
Neden yoksun baktığım her yerde
Baktığım her yerden de mi gittin?

Adım adım yaklaşıyorum karanlığına
Bir sen yoksun
Her şey ve herkes burada
Ben seni bekliyorum
Seni bekliyor gece
Karanlıkların içinden gel
Bir Süreyya yıldızı gibi
Gündüzler bile özledi gözlerini
Tıpkı benim gibi!
Korkuyorum!
Seni görememekten
Ne olur
Bak bana
Tut ellerimi
Hiç ömrüm kalmadı
Ölüyorum!
Adım adım yaklaşıyorum karanlığına
Sen yoksun
Kapanıyor gözlerim
Ben seni bekliyorum!

Belki seni bir daha göremem
Bak bana zaman durdu
Seni bekliyor zamanım
Ansızın gel ya da hemen şimdi,
Korkuyorum Rüveyda!
Sesler geliyor karanlıktan
Yoksa sen misin?
Sen gözlerini mi kapattın?
Güneş neden yok sanıyorsun...
Hadi aç gözlerini
Nefes alayım
Kalbim ağrıyor demiştim
Bak yine hızlı atıyor
Hiç ömrüm kalmadı
Ölüyorum!
Saniyelerle oynuyorum
Belki seni bir daha göremem
Bak bana zaman durdu
Seni bekliyorum Rüveyda!

Rüveyda!
Varlığın nur da olsa nâr da olsa
Seni yaşamadan ölmeyeceğim
Hayatım sana feda olsun
Varlığın bana Can Rüveyda!

Hayrani Can

Başlama: 03.02.2014
Bitiş: 13.03.2014