Düşledim yıllar yılı hep, hüsn-ü bir ânın sen‘in,
İnleyen ruhumda nîran oldu hicrânın sen‘in.

Dil esîr-i aşkın oldu bir yürek ülkesinde,
Bekler âh-u zâr içinde derde dermânın sen‘in.

İsmini kılsam tezekkür içime bir gün doğar,
Demâdem ufkumda parlar şems-i tâbâ’nın sen‘in.

Gül-i ruhsarına meftûn, nûrunun pervânesi,
Mekteb-i uşşâk içinde oldu hayrânın sen‘in.

Gülşen-i dünyada elbet gül solar bülbül susar,
Solmayan, âlemde ancak ol gülistânın sen ‘in.

Dehrin deli rüzgarına yenik düşsede renkler
Nakşı ol nakkâşı, tavzih eder elvânın sen‘in.

Ne mümkün lafza sığdırmak maverâî ününü,
Semâvâtı arz’ı tuttu şöhret-i şân’ın sen‘in.

Derd-i aşkın dû cihânın devletidir sevgili,
Kâinata şâh olur, kim tutsa dâmânın sen‘in.

Bir kalan divane gönlüm bir de bîtap cism-i cân,
Pâk-i râhına ebeden olsun kurbânın senin.

Ahmet BOZ
16.06.2014