Yaram sızlar sızım, sızım;
Yoktur çare yoktur çözüm;
İşte sazım, işte sözüm
El vatanı yurt olur mu?!..


gurbetime yazılan bir yetimlik öyküsü sıralasam,avular içen dilim lâl kesilir orta yerinden
bir beni yazar kalem de
eksik kalır tümceler ,noktalarına hasret onca kelimeyi acımla söküyorum yerinden
eğik başım işte o yüzden,
duaların arasına saklıyorum içimden geçenleri
parmak uçlarıma kadar işlemiş kederimi,
gözlerimden sormak lazım diyorum...
:(
ah !(eyvahlarım)
kifayetsiz kalır vah(larım)
içimden
BİLSEYDİM!!(diye haykıran)sol yanım...
ayaklarıma vurduğum bir acizlik ağlar,prangalı düşlerimin ötesinde

ah benim kıymetli USTAM;
Ne katran şu geceler,ne çok şeyi yüzümüze vuruyor ah bu zifiriler
sehere ulaşınca avuçlarım
figanımı biliyor sabaha yazılmış bülbüller...
kanadı olmayana her yan gurbet değil mi ustam?
:(
derdi derin olana her yön gurbet olmaz mı ustam?
ah can ustam!
etrafım çoğu zaman çok kalabalık
ama
görmüyorum ben
şifa diye uzatılan elleri ayırıyorum çoğu zaman
ve içimden sessiz bir dua geçiyor o zaman
(allahım!hastalarımın hürmetine,yüreğime şafiliğinden şifa nasip eyle)
:(
ve
arkamı dönüp silerim gözlerimi...

neyimiz var sığınıcak,
varlığı yüreğimize tek doğru ve tek gerçek olandan gayri...
mevlam sancağının altında
olanlardan eylesin ustam...

bu gece nöbet vakti
bu yetime...
geçmez karanlığın kıyameti...
secdem!
ah o secdem!
bir dillense....


emeğine saglık ustam..
nice inşirah gölgelerine...hüznümle
tebrıkler