bizim memlekette çok deli kayalar vardı,
birde bu kayaların dibinde yaşayan deli adamlar.
birde baktım ki, deli otlar da var.
ekin tarlasının evleğin de deli pancarların yanında deli yemlikler biterdi.
kırıp körpesin tüylerine üfler yerdik
sütü gara iz bırakıdı dokunduğu yerde.
deli menekşesi de vardı
iğne uçlu çiçekler açardı.
deli ısırganlarıda dalardı
elimizi kolumuzu, kaşımaktan yorulurduk..
bacaklarımız al,al baldırlarımız kabar, kabar.

hele su arklarının
kenarında deli yarpuzların kokusu, annuklar deli,
ballı babanın inci, inci çiçekleri.

deli kuzu kulakları,
naneler..
o kadar unuttuğum delilikleri vardı ki toprağımın.
bazen deliliği tutardı göklerin
üç gün- üç gece yağmur yağardı, kesilmezdi..
fırat deli akardı o zaman
ahh.deli ağaçlara, deli sığırcıklar konardı.
o zamanlar dünya deliydi.

bugün deli harik’in ekinin içinde deli yemliğin bir dalı düştü avucuma..
deli-deli ağladım yemliğe
çocukluğuma,bütün delilere, deliliklere...
”limonlu soda tadında şiirler” 2019 Kemah