0
Yorum
0
Beğeni
0,0
Puan
1173
Okunma
Sen çıkınca karşıma !
Mahalle aralarında ki , çıplak ayaklı çocukların mutluluğu düşerdi yüreğime ...
Sen çıkınca karşıma !
Akşamın karanlığına aldırmayan kız çocuğu olur ;
Umarsız , korkusuz kahkahalar azad ederdi yüreğim...
Sen çıkınca karşıma !
İki yakası bir araya gelmeyecek hamal olur ;
Kuru soğana , domatese talim ettirirdi yüreğim...
Sen çıkınca karşıma !
Şubat’ın ayazındaki gecede , umutlarını ateşe tutturup ısınan evsizler gibi üşürdü yüreğim ...
Sen çıkınca karşıma !
"aa yâr’im "
Telaşım da biriken sûkut olurdu yüreğim ...
Ahmet Faruk Şahin
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.