6
Yorum
27
Beğeni
0,0
Puan
3364
Okunma

Yeni bir son… ve yine hüsrandı
Sıcacık bir çay gibi
Güneş ısıtmazken içimi.....
----
Beni bu hale koyan bilmem ki asıl neydi
Nevbaharın koynundan çıkıp asılmak güze
Telâfisi ne özür ne de başka bir şeydi
Hangi yüzle bakarım gözden düştüğüm yüze
Buraya kadar dedim hayatındaki yerim
Teselli bulamazken inanmadığım sözde
Her neyse işte, zaten göğe çıkmış kederim
Yarenlik edemedim ona yanarım özde
Keşke yer ayrılsa da, ben altında kalsaydım
Yaşanmamış olurdu aradaki husumet
Ve keşke yıllar süren bir uykuya dalsaydım
Hüsranın davetine eder miydik icabet
Unut beni, çünkü ben kusura meyilliyim
Önce yakıştırmazdım aslen bu ifadeyi
İdrakte geciksem de kabul, sivri dilliyim
Bir anda yok ederim kuralı kaideyi......
12 Mayıs 2014 / NÜS
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.