Yalvarmak bana özge değil
Sevmek bir başka şey anlasana
Gurur, daha bir başka şey
Bir kez sevdim anlasana.

Kapanmak ayaklara zor iş
Ben el ayak öpmedim hiç.
Bir özür dilemek geçerli bence,
Haksız ve yanılgılı isek…

Böyle gelmişim bir kez
Ve kararlı böyle çekip, gideceğim
Haklısın, belki çok üzüleceğim
Devam ettikçe de sürüneceğim…
..............

Yalnızlık yabancımız değil
Nasıl veririm kalbimi başkasına,
Acı duysam da hayatta, her an
Sensiz, sevgisiz var mı ki dünya…

Gülleri severken dikeninin batma ihtimalini bile bile severiz...Aşk ve gururun bitmeyen bir savaşı sanki...Bir yanın git derken diğer yanın kal...demesi gibi...
GURUR isimli şiiriniz geldi aklıma...GURURUM...GURURUM...
Gurur belki de dindirmesi zor acılar yaşatır insana ama çoğu kez de hata yapmamızı engeller...Ama bazen de inat gurur zannedilir...Saygının bittiği yerde de aşk dan sevgiden bahsetmek imkansızdır...

Bır saygınlığın olsun elimde...
Gitsemde kalsam da
Saygı perdesini aralama...
Suskunluğumu gurur sanma...
Öfkemi savuramam pervasızca...
Ben susayım...sende sus..
Aşk ile gurur yemekte tuz...

Hocam yüreğinize sağlık...
Tebrikler...