Sen;
Sen hiç sabahın ilk saatlerinde
Karanlıkları henüz yırtmadan güneşin ışığı,
Bir tekneden baktın mı bir tanem
Denizde yakamozlar yaratan zargana balıklarına…
Hiç gördün mü?
Kapkara deniz suyunda ki ay ışığı parıltılarını
Hiç duydun mu o esrarlı yakamozun sesini?
Şırıltılar atarak ilerlerken zargana balıkları
Teknenin kenarında sana ortak gibi
Karanlıkların esrarında...
Ama sonlarını düşünmeden ilerlerken
Teknenin kenarında yakamozlar saçarak
Az sonra bir tuzakta buluşacaklarını...
Tıpkı benim gibi
Tıpkı yüreğimdeki yakamozlar gibi...
Düşeceğimi düşünmeden senin tuzağına
Bilmeden yaklaşıyorum yaşamımın uzağına...
Yakamozlar saçarken yüreğimdeki titreşimler
Senden aldığı ay ışığı misali
Sevginin kucağında can vermek için yarışıyor sanki zamanla
Tekne sen, ay ışığı da senden geliyor..
Sabahın karanlığını yırtmadan güneşin sımsıcak ışıkları
Sevdam okyanus sanki küçücük Karadeniz sahillerinde
Ecelim beklerken beni
Bilmeden.. bilemeden yarışıyorum seninle sanki....
Hani?
Tekne sendin.. ay ışığı senden geliyor ya hani?
Seni sevindirmek için
Yakamozlar saçıyorum ya sana şirin görünmek adına....
Ecelimin sonuna sevinçle koşuyorken karanlık sularda
Bakışlarımı göremezsin, sevgimi duyamazsın bilmeden..
Ölüme koşarak gidiyorum sevgilerimi sunarak sana
Tuzağına düşeceğim anı beklerken sen
Sana sevgilerimle son bakışlarımı atıyor olacağım ben...
Çünkü;
Yakamozlarımın beni ele verdiğini bilmiyorum...
Bir zargana balığıyım ben....

Metin Kaya İLHAN
Faroz
TRABZON