“”Bu şehr-i Stanbul ki bi mislü bâhâdır
Bir sengine yekpare acem mülkü fedadır”” Nedim

Nedim’in bu sevdası İstanbul’a sezadır
Ondan ayrı kalana nefes bile ezâdır

Evet der-saadetin aşkı böyle bir hâldir
Eğer varsa bir eşi gökyüzünde hilaldir

Zamana zincir vurdu Nedim’in serenâdı
Bir adı İslambol’ken Nedim’di diğer adı

Boğazda bir kahvede bu hâlin içindeyim
Encâmına bakarken neden ve niçindeyim

Vakit akşama yakın gözbebeğimde efkâr
Müstehzi dudağında hâlâ o eski vakar

Güneş tebessümünü değdirirken boğaza
Denizde kızıl ahenk benziyor çeşm-i naza

Karşımda Kuleli’nin kasvetli duran yüzü
Hâlâ heybet timsâli gecesi ve gündüzü

Çamlıca’nın efsunu hıfz ediyor geçmişi
Bağrını kemirirken asrın garabet dişi

Beylerbeyi kimsesiz boynu bükük yaralı
O eski günlerine gözlerini vuralı

İki inci gerdanlık iki kıtaya hâkim
Nasıl mesrûr olurdu eğer görseydi Nedim

Varlığından habersiz üstünde binlerce kul
Kim derdi ki kalacak böyle sevgiden yoksul

Ağla İstanbul ağla ey gevher-i yekpâre
O eski haşmetinden nasıl kaldın biçare

İki kadim dostuz biz mayamız su ve toprak
Haydi, gel ağlayalım geçmişi yaprak yaprak

Sen kızıl yalnızlığın destan dolu yongası
Ben o yalnızlığının gönüllü prangası

Sanki ikiz gibiyiz yolumuz bahtımız bir
Bizim bu hâlimizi kimler edecek tabir

İki sevgili gibi yalnızlık hikâyemiz
Yalnızlıkta tükenmek belki de son pâyemiz

Can Makberî diyerek koynuna al sar beni
Ezelden ta ebede yâr bilmişim yâr seni

____________Makberî