Hayrettin Taylan



sakladım…
sözlerimde, ruhumun derinliğinde, tutkumun tanımsızlığında
anladım
sözcüklerin boncuklarına dizilen mana gibisin
sürekli özlemeye doğurgan haller gibisin

ritmimdin…
ritmi değişen bahtımın azizlik kıyısına vurur damlaların
aşktan önce ıslanır vicdanım
ben’den sonra uslanır nefsim

sonsuzumdun…
sonsuza kadar kader deyip sızlanırım gidişine
sonsuza kadar gidip uslanırım kederimle
sen’size kadar gelip tanışırım nemli gözlerimle
ben’size kadar susup severim beklemeyi ruhumla,

yürüyüşümdün
yürürüm ışığın küstüğü aydınlıklara karanlık düşlerimle
sürünürüm algının betiklerinde aşinalığı yamalayan sözlerinle
sonra bir sonradır diye, çok sonraları bileyler kalırım
sözlerimde hece hece zamanlar erir birikirim

sonramdın…
sonra, bulurum beladan önce sevmenin hayrını
sonra ,bulurum ayrılıktan önce , ayrılmanın sayrını
sonra , susarım sesi kesilmiş bir destan sonra epik düşlerimi
sonra, sığışırım hevesi yazılmış gönlün cönkünde
sonra, susamışlığın su sayfasına yazarım yazgını
sonra, sevmek de ayrılmak da öyle yazılmıştır dalgalara der
sonra, sonrası yoktur, sen yoksan….