Beni vaktinden önce öldürecek nedenle
ölme vaktimi bir hayli geçirip daha cok yaşatacak sebebin
aynı olması bir şaka olmalı!
Aklımın kendini akledemediği,
kalbimin içine sindiremediği bu halin
izahını söyleyebileceğim bir cümlem yok.
Sorsam cevap,
cevaplasam soru oluyor kabilinden yaşıyorum.
Birileri gibi oradan oraya savrularak ölmeli mi
yoksa olduğu kadarına kaderimdir,
razıyım diyerek yaşamalı mı?
Malum bir kararım yok!

Değerlendirme!

İçine sabah sızan bir karanlığın
suskunluğudur bazen hayat.
Biraz hayta,
biraz nobran
ve hep akışkan.
İleri derece de umut,
ısrarla tamahkar.
Şimdiden sonra yaşanılan bu an,
iyiliğe icabet etmenin gereğidir.
Ve artık kimse Allah’tan başka Rab edinmemeli,
helalini haram kılan zihniyetleri ezmelidir.
Birde hevasının havasını teneffüs ettiği halleri,
şah damarının hükmedenine teslim edip
içinin karanlığına sızan sabahı
buyur etmelidir!


Rüya

Ben,
Sen,
O
bir hayatın rüyasından
bir rüyanın hayatına doğrulmayı diliyoruz!
Umudumuz hayrımız olsun diye
yol yordam arayıp
sonraki nefes için,
aldığımız nefesi veriyoruz.
Ah ettiğimiz her dünün nedametine unut,
Allah dediğimiz anın yarınına
umut derken mutlu oluyoruz.
Rüyamızı riyasız belleyip yordurmaya hamlederken
hayatımızın hukukundan bihaber kalıyoruz.
Öldüğümüz gün
bu hayatın
asıl rüya olduğunu anlıyacağız ama!


insan

Vakti kıt kanaat yaşıyorum
bir lahza mutluluğu bulunca
ve saçıp savuruyorum ömrün sermayesini bazen
bir derin derdin diline düşüp konuşulduğum da!

Sahi insan
toz zerresi kadar hükümranı değilken
neyine efelenir de
kendini rüzgarı zanneder hayatının bilmiyorum.
Yaşadıklarını bile
bilip anlamanın acziyetinin mahcubiyetiyken
nerden bilip sezinleyebilir ki
kati bir yarının hikmetlerini?

Doğrusu akledip,
akil olmayı tercih ederek
sustuğunda ancak
birazcık varız galiba!

Ben senin temenni ettiğinin
temennicisi olduğum için
ve sen benim temenni ettiğimin temennicisi olduğum için çok kardeşiz.
Bu bir iyilikse Allah bize yardım edecek
değilse hesabını soracak.
Öyleyse neyin nisbetini yapıp
hangi içerinin okuyucusu olacağımıza karar verelim!
Mesela hep birlikte önce bana dua edip
iyiliğimi dileyelim.
Sonra yeniden bana bakıp
ne kadar iyi olmuşum
bir kontrol edelim.
Sonrası iyilik sağlıktır!


İyi olacaktı!

Bugün de kendini saklayıp sırlayan
bir yarının peydahlısıydı hayat.
Astarsız bir mutluluk gibiyken
aniden yaraları açılan bir gece oluverdi!
Ölseydim bugün iyi olacaktı.
Kimsenin kırıp döktüğü olmaksızın
sus payeli bir masum olacaktım.
Olmadı.
İçime ağladığım keşkelerimle tövbe edebilseydim
kalbim bende kalacaktı.
Artık vakit çok geç bir yalnızlık
ve her yer çok kalabalık bir ıssızlık.
Beni bulmam artık imkansız!



Ne garip!
Her iyi olanı uçsuz bucaksız sevecekken
ani bir rüzgarla ters yüz oluyor
her kötü tarafından yerle yeksan olup üzülüyorum.
Arınmak istiyorum dünün kirinden pasından
bir göz ışığı yakıp umutlanıyorum yahşi bir yarına,
bir dal kırılıyor içimde,
bir ateş düşürülüyor gönlüme
silme cehennem oluyorum.
Ve adına kaderimdir deyip oturmam tembihleniyor.
Kaderimin ne olmadığının gerçeğini söylememe az kaldı ama!



Herşeyi ancak misli misalince bilip söylebildiğimiz bu hayatın acziyetindeyken,
kendimizi tanrı zannetmemiz ucubeliğimizin ta kendisidir.
İnsan olmak bu yüzden biraz da gayri insaniliktir!
Bu belirtisiz isim tamlaması gibi hayatın öznesizi de ben-imdir.
Bu yüzden kendimi bağışlayıp herşeyin misli misalinden beri tutmayı diliyorum!
Ve bu sebeple bardağı taşıran damlanın,
her bir damlanın vebali olduğunu bilip bildiriyorum!


ana söylediklerimdir senden işitmeyi umduğum
ve senin gözlerindir bakıp gördüğü kalbimin ey hayat!
Sana ne verdimse aldığımdır
ve ne aldımsa verdiğimdir.
İyilikse ikramım,
senden gördüğüme say,
bir kemlikse karnın büyüktür yut isterim.
Ey hayat;
Sana söylediğim,
yazdığım
ve yürüdüğüm yolların da kaydı tutulur.
Senin bana söyleyip,
yazdırdığın
ve yürüttüğün yollarında.
Seni yaşadığım kadar
sende beni yaşayansın çünkü...



Tıklım tıklım dolup
birçok iyiliğin muhabbetiyle yaşamalı insan.
Kederlerini kestirme yollardan çıkararıp düze
haletmeli bir yandan.
Öldüğü heranın
yiğit bir doğumu olduğunu söyleyebilmeli zamana.
Kalplerin içinde olup biteni görmek,
duymak,
hissetmek için
kalp gözüyle bakmalı mesela.
Birde iyi türküler dinlemeli
ve iyi atlara binip gideceği vakit
ağlayanların gözyaşlarıyla temizlenmeli geçmişi ki
gittiğine değsin!