Bebekken emekledim, yürürken düştüm.
Koşarken terledim, ağladım, güldüm
Acıktım, susadım, sevildim, sevdim
Büyümek yorulmakmış, sonradan bildim


Canım öğretmenim seni çok sevdim.
Okul sıralarında hayal büyüttüm.
Koşup oynamaktı en büyük derdim.
En güzel çağlarım çocukluk yıllarım.

Gençlik heyecanımla hayattı sevdam.
Şu dünya balından ben de bir tatsam,
Hep bu hayal ile gezindim durdum,
Zamanın ardından durmadan koştum.


Başımın üstünde bir güzel çatı,
Yanımda bir eş bir çocuk vardı.
Yaşamım meşakkatli lakin tatlıydı.
Ailemin yanında her yer saraydı.


Malım, mülküm çocuğum her şeyim vardı.
Ben yeter dedikçe hepsi de arttı,
Dünya bazen kolay genelde zordu.
Saçlarım kırlaştıkça gençliğim soldu.


Çalışarak kazanmak en doğrusuydu.
Ben de kazanıp durdum hiç sonu yoktu.
Zaman akıp geçtikçe ruhum yoruldu,
Dinlenmek en çok da benim hakkımdı.


Şimdi yorgun bir gemiyim yaşlılık limanında,
Başı dönmüş yolcuyum hayat salıncağında.
Dinlenmek şansı bulmuş ne nasipli bir kulum.
Ben mutlu bir yaşlıyım ikinci baharında.