7
Yorum
10
Beğeni
5,0
Puan
1393
Okunma

ANA RAHMİNDEN
Ana rahminden dünyaya bakar dururdum
Etrafımda sesler odamdan duyuyordum
Karanlık bu odamda evreni görüyordum
Ağlayarak pazara çıktım yola koyuldum:
Günler aylar yıllardan ardın sıra giderken
Bu kainat evreninde doğa ile büyürken
Vadiler pınarlardan nehirlerden aşarken
Yüreğimin sesini ruhumu ile dinlerken:
Büyüdüm hayatım geç olmayacağı bilirken
Dünya evren güzelliği nazar ile bakarken
Yavaş yavaş kaderi alın, yazıma şifrelerken
Hayat ile bulunduğum zamana bütünleşirken
Artık büyümüşüm dünyaya başka bakışım
Hayal değil gerçeklere ruhum ile akışım
Doğa bana ben doğanın özüne dalmışım
Yeryüzü bana oldu mu sevgi ile yoldaşım
Bir pınar başında oturup derin düşünürken
Yorgun kalıp uyku dünyasına dalarken
Karşımda bir ağaç masum halde bakarken
Ağaca sordum hayatını bana anlat derken
Ağaç başlar önce bir çekirdek var olurken
Daha sonra rüzgar eser toprağa düşerken
Ana madde toprak olunca hayat bulurken
Kabuğumdan çıkarak yeryüzünde biterken...
Önce bir fidan oldum her sene büyüdüm
Sonra dahada gelişip dal budak oldum
Yaprak yaprak açarak meyveye döndüm
İnsanların sofrasına gelip bereket oldum
Düşünen insan evrene bakıp ibret bulsun
rabbi’min mekanına verdiği emirle yürüsün
Bu alemden öteki aleme iman ile yürüsün
Mevlam verdiği nimete hamdü sena olsun
Dünya güzelliğine dalıp ahireti unutmadan
Hayat yolculuğuna yalnız kalıp kalmadan
Yüce mevlamın huzuruna imansız varmadan
Huzurlu yaşam istiyorsan şeytana uymadan
Dost güzel söyler Al dostunun nasihatindan..
Kul Ervahı
5.0
100% (8)