1
Yorum
2
Beğeni
5,0
Puan
1053
Okunma

rüzgarı arkana alıp da gidişin değildi
hani o içimi son kez yakan
küllerinle savrulduğum da anladım
gri bir dünyaydı artık elimde duran
her gün biraz daha karmaşık
ve her gün biraz daha kararan
şimdi yokluğunun ince yolundayım
gözlerimde hep o ilk bakış
elimde bozulmuş pusulam
içimde boş bir çerçeve
küllerim de yüz bin yangın
parmaklarımdan düşer ölü kelebekler
bilinmezin ortasında
karanlığın koynunda kayboluşlarım
ömür denen o çizgide
yaşattığım tek kavram
sevdadan siyaha
siyahtan aşka uzanan
sensizlik bende eşittir sıfır
elde kalan yalnız bir adam
çarpı bir yalnız adam,
çarpılan yalnız bir adam...
İhsan ÇAYBAŞI
5.0
100% (1)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.