Bir tatlı tebessümle ram etti kendine yâr.
Elinde ince belli zarafet emsaliydi.
İşte o günden beri çayın içinde aşk var.
Her hâli ve tavrıyla albeni timsaliydi.


Erguvan mevsiminde bestelendi kaç hayal.
Billurdan kelimeler güfte oldu nağmeye.
Güneşin başı döndü ayın on dördüyse lâl.
Ve demlik gönüllüydü aşka boyun eğmeye.


Bir ışık demetiydi cama demlikten dolan.
Gamzesinde yedi renk yedi hayal gizemi.
Aşka dair cümle hâl çayla beraber olan.
Ve çayın ıtırında yaralı gönül emi.


Kaç dudakta söylendi şarkısı buğu buğu.
Neyin tamburun udun sinesine kor düştü.
Görenler imrendiler dediler nazlı kuğu.
Semaverin demliğin her dem gördüğü düştü.


Çayın içinde aşk var rayihası bî bedel.
Sinesine süzülür Leyla’nın billur hâli.
Onunla bütünleşir naz kokulu ince el.
Çaya itina edin küstürmeyin nihali.
Ankara, 21.02.2014 İ.K