Teni ağarıyor denizin
Gün batımına dönüyorum yüreğimle
Soluyorum ruhumla isminin harflerini
İçime dolan sen merakıyla çoğalıyorum
İçime dolan sen arzusuyla doluyorum
Kaybolurum küçük bir sandalın içinde
Bir serçe gibi hızlı hızlı koşuyorum
Büyüsem diyorum ah bir büyüsem
Halbuki yüreğim ve ruhum sığmıyor bedenime
Biraz daha uzasam
Sana doğru yol alsam...
Keşke...




Yağmur sessiz ve dilsiz
Yüzünde endişe dolanıyor etrafımda
Anlamsız bir telaşe...
Halbuki toprağın kendisine nasıl baktığının farkında bile değil
Yağmurun gözleri sırılsıklam bana döner hep
Benim gözlerim yolların sonundaki perde de
Perde açılacak ve sen gülümseyeceksin
Halbuki ben gizeminle bile mutluyum senin
Yağmurun altında
Beni ıslatan o değildir?
Senin ruhun...
Ya da?






Kara bulut yalancı
Martılar dost bize
Çığlıkları hep cebimdedir
Bayat simitlerimize...
Bir kaç kez daha okuyup vurulsak sözlerimize
Sonrası masal olsa
Biz de kahraman..
Dönebilsek yeniden güzel umutların tos pembe yüzüne
Beraber bir şarkı bestelesek biz
Biz olabilsek keşke...
Şarkı bizsiz anlamsız
Sözsüz ve güftesiz kalsa keşke
Halbuki ben buna hazırm ama
Hayat bırakmıyor!
Halbuki...
Sen yoksun bile
Halbuki bir hayale yazdım ben bunları
Hayal sendin halbuki...
Gerçek olabilseydin
Keşke...
Ya da...
Hayal hep hayal mi kalmalı çekmecemizde?


...............................