2
Yorum
4
Beğeni
5,0
Puan
1106
Okunma
kan akıyordu
kan
öksüz ve yitik düşüncelerimizden
uzayan yolların
bitmeyen bekleyişlerinde
açtık
müptezel gecede
titreyen
mumun etrafında toplanmıstık
üşüyen ellerimiz degil yüreklerimizdi
koyu kahverengi gözlerinde
öfke
ve
sonsuz sefkatle
zamanı ikiye bölen bir kadın vardı
kimsesizdi
sessizdi
suskunlugunda çıglıkları yaran açlık
ve
apansız gecede
yüregi sessizleşen
benim diğer yarımdı
ölüm kokuyordu
çiçekler
saatler bela saati
biz yine dövüşmeye hazır
kanlı yüreklerimizde
inceden bir sızı
ve
sen anlamassın böyle geceleri
çaresizlikte bir mapusluk
bir adam öldürmek hiç yoktan yere
sıkmak yüreği
sıkmak öldüresiye
5.0
100% (3)
Cevap Yaz
