ben aşkın aşığıym
kadınlar mevsim gibi geçer ömrümden
kalan yokluğudur en tatlı dokunuşların
bir uçurumdur ki aşk korkusu yoktur ondan
yüreği ateşten, kanadı büyük kuşların

yıldızdan sürmeler çeker gözlerine gece
her tene esmerlik bulaşır
diner belki sancısı özlemlerin
ağırlığı biner düşlerin üstüne
umutsuzluğu gizleyen bakışların

kalabalıkta farkedilmez
bir kedi yavrusudur yalnızlık
kör pencerenin karşısında sağır kapı
kimisinin ayaza düşmüş su dökülür kirpiklerinden
kanı çekilmiş bir bahar olur
sonu sonsuzluğa bağlanan o müthiş kışların

ali rıfat arku
27/01/2014
istanbul