Gonca gülümsün inan, hep göğsüme takarım,
Okşar, öper koklarım, tutkunum bıkar mıyım.
Cananımsın demekten, gururluyum vakarım,
Gönlün sırçadan saray, onulmaz yıkar mıyım.

Hissettiğin her elem, azap çekme nedenim,
Kırılırsan bağrım kor, harap enkazdan beter.
Dersem solarsın diye, kaygı duyar bedenim,
Seni uzaktan sevmek, kıymettir bana yeter.

Duygular başkaldırdı, aklım dağınık şaşkın,
Ahvalimi mazur gör, tahammül haddi aştı.
Kara sevda laf bilmez, sürprizi çoktur aşkın,
Bu yüzden içimde sel, coştu, köpürüp taştı.

Nazlanmak usanç verir, mihnet gibidir yâre,
Bir de sitem katarsan, batar en tatlı sözler.
Eğer kalpler dargınsa, onarmaktır tek çare,
Çünkü üzgünse hisler, asla kurumaz gözler.

Rencide etmek yıkar, saygı ne büyük değer,
Öfke sönmeyen hardır, onunla artar kinler.
Hayat zehirdir geçmez, yâri küsmüşse eğer,
Hüzün tütmüşse sevda, kalpler acıdan inler.

Hicranımı tez dindir, bedbaht yoluna bakan,
Mahzunum çaresizim, yüreğim sanki Nazan.
Hasret bendimi yıktı, yaş değil gamdır akan,
Baharım düşlerinde, soldurma yapma hazan.

Sultanım gel ol bahtım, yoksa dağılır tahtım,
Umudumu tüketme, ömrümü yapma heder.
Mutluluk ellerinde, tatmak kanmaktır ahtım,
Vuslatın ismi sensin, yoksan günlerim keder.