RUSAMER – Ruh Sağlığı Ayarı Merkezi
(Delilikoloji Fakültesi: Mizah, Hiciv ve Şuur Bilimleri Enstitüsü)

Kayıt No: 2025-R-057
Şiirin Adı: Sen Gidince
Şair: Seyfettin Karamızrak
Tetkik Eden: Kalburabastî Efendi Hazretleri
Raporun Konusu: Ayrılığın Jeofiziği – Kalp Depremlerinin Ölçüm Raporu

Bu şiir, yalnız bir adamın içindeki sessiz kıyametin krokisidir. Seyfettin Karamızrak, burada “gidiş”i anlatmaz sadece — yokluğun yankısını ölçer. “Sen gidince” ifadesi, bir ayrılığın değil, bir dünyanın çöktüğü andır. Çünkü bu gidişin ardından kalan şey, yalnızlık değil; dünyanın eksen kaymasıdır.

“Eylüller sevdanın ıstırabı” dizesiyle şair, ayrılığı mevsimleştirir; sevdayı da meteorolojik bir hadise gibi yaşar. Yağmur, bulut, rüzgâr — hepsi sevgilinin hatırasına memurdur artık. Gülüşlerin “üşümesi” ve sözcüklerin “küsmesi” imgesi, aşkın termodinamik dengesinin bozulduğunu gösterir. RUSAMER’in aşk laboratuvarında bu durum, “Duygusal Donma Sendromu” olarak kayda geçmiştir.

“Serçeler konmaz pencereme” dizesi, dış dünyanın bile bu ayrılığa ortak olduğunu gösterir. Şairin evrenle bağı kopmuştur — çünkü sevilen gitmiştir.
Artık doğa bile yas tutar: yapraklar susar, kelebekler uçamaz, nefes kokusuz kalır.
Bu dizelerdeki doğa tasvirleri, bir mistik realiteyi işaret eder: Aşk, yalnızca insanla yaşanmaz; kâinat da bu sevdaya ortak olur.

“Adam gibi bile ağlayamam” cümlesi, şiirin kırılma noktasıdır. Burada şair, erkekliğin toplumsal zırhını delmiş, duygularını çıplak bırakmıştır. Ağlamamak, değil; ağlayamamak acının en derin hâlidir.
Kalburabastî Efendi bu noktada not düşer:

“Ağlayamayan erkek, susarak yanar.
Dumanı şiir olur, külü yalnızlık.”

Son dizelerdeki “kaç kez gidersen git / kalbinden sevgimi atamayacaksın” çıkışıysa bir meydan okumadır.
Bu, bir intikam değil, bir inançtır — çünkü gerçek aşklar unutulmaz; sadece sessizleşir.
Şair, burada duygusal zafer ilan etmez; sadece “sevmenin onurunu” korur.

Ve kapanışta gelen yakarış:

“Çiğnenen gururumu gör / tut kalbimle yerden kaldır.”
İşte bu, aşkın en sade duasıdır.
Ne şatafatlı kelimeler, ne ağdalı imgeler; sadece insan gibi, içten, yalın bir ses.
Yani bir kalp raporu — doğrudan RUSAMER arşivine alınmayı hak eden türden.

Kalburabastî Efendi Hazretleri’nin kapanış notu:

“Gidişin fiziği vardır, ama dönüşün kimyası yoktur.
Aşk, bir kere bozuldu mu, laboratuvar yeniden kurulmaz.
Giden gider, kalan şiir olur.”

Vesselam

Ser Feyzlizof Delibal Hazretleri (Celil ÇINKIR)
RUSAMER – Ruh ve Mizah Ayarı Üstadı
Delilikoloji Fakültesi Kurucu Reisi

“Bazı gidişler, ayak sesiyle değil;
kalp sızılarıyla duyulur.
Ve o sızı, bütün bir ömrün yankısı olur.”