Öyle çok seviyorum ki
Kendime bile anlatamadığım gün batımı özlemlerim var
Balıkçının ağına takılır gibi, takılı kaldım gözlerinde
Tarifi imkânsız bir sevgi düştü gönlüme
Kıyıya vurmuş sahipsiz tekne gibiyim şimdilerde.

Öyle çok seviyorum ki
Hangi martıyı görsem kanatlarına takılıp uçasım geliyor.
Gökyüzünü kaplayan yıldızlara uzatıyorum ellerimi
Samanyolunu ortak ediyorum dileklerime
Senli dualarım sonsuz evrene yayılıyor katre katre
Vakti geldi
Gün batımı özlemlerimle eleleyim sahilde.

Öyle çok seviyorum ki
Önüne çıkacak hazanı topluyorum yerden
Rüzgârların sürükleyip götürmesinden sakınıyorum seni
Ellerimde biriktirdiğim sarı yaprakları
İlkbahar yeşiline boyayıp bekliyorum vuslatı,
Gün batımı özlemlerimi yeşil yeşil yaşarken
Avutuyorum kendimi.

Öyle çok seviyorum ki
Güldüğünde; sarı kırmızı güller açıyor, gamzelerinde
Kahkahaların yankılanırken sahilde
Kısıyordum müziğin sesini.
Seni dinliyordum ninni gibi
Bizli düşlerimize sarılıyordum aralık soğuğunda
Ve her şey temmuz kadar sıcak,
Her şey temmuz güzelliğinde…

Öyle çok seviyorum ki
Zemheri ayazlarında boncuk boncuk
Sevgi damlıyor alnımdan
Adının baş harflerini yazdığım,
Çakıl taşlarım boğuşuyor sert dalgalarla
Avuçlarımdaki kum kayıyor her seferinde
Lodosta savrularak karışıyor bulutlara
Zerreleri yeniden düşüyor gün batımına…

“-Seni öyle çok seviyorum ki- gün batımına bırakıyorum dileklerimi”

Gamze YAĞMUR
19.01.2014


Şiirime ses olan Değerli Dost Bünyamin DEMİREL’e teşekkür ederim.